Материјали око нас — природни и вештачки
Погледај предмете око себе: сто од дрвета, прозор од стакла, свеска од папира, ранац од платна. Неки од ових материјала постоје у природи и зову се природни — то су дрво, памук, камен, вуна и свила. Друге је направио човек и зову се вештачки — стакло, пластика, најлон и гума.
Кад притиснеш гумицу, она се врати у првобитни облик — кажемо да је еластична. Пластелин, напротив, задржава нови облик — он је пластичан. А стакло се не савија, већ пуца — оно је круто. Ове особине при механичком деловању одређују за шта користимо сваки материјал.
Електричне, магнетне и топлотне особине
Неки материјали проводе електричну струју — то су проводници, пре свега метали. Други не проводе струју и зову се изолатори: гума, пластика, стакло и дрво. Зато су каблови направљени од метала (проводник) обложеног пластиком (изолатор) — струја тече кроз метал, а пластика нас штити од удара.
Магнети привлаче предмете од гвожђа, челика и никла, али не привлаче дрво, пластику и папир. Сваки магнет има два пола — северни и јужни. Топлота се преноси на три начина: провођењем, струјањем и зрачењем. Материјали попут метала добро проводе топлоту, док гума, дрво и пластика топлоту не проводе и зову се топлотни изолатори.
Повратне и неповратне промене материјала
Неке промене материјала могу да се врате у првобитно стање — то су повратне промене. Кад растегнеш гумицу и пустиш је, она се врати; кад се метал истопи, хлађењем поново постаје чврст. Чак и кружење воде у природи представља повратну промену: вода испари, кондензује се у облаку и падне као киша.
Друге промене су неповратне — материјал се мења заувек. Кад дрво сагори, не можеш га вратити у првобитни облик. Рђање гвожђа такође је неповратна промена, а занимљиво је да се рђање назива и „споро сагоревање", јер се при рђању гвожђе полако спаја с кисеоником, баш као и при сагоревању, само много спорије.