Три рода именица
Свака именица у српском језику има род: мушки, женски или средњи.
Род одређујемо помоћу речи "тај", "та" и "то":
"тај дечак", "тај сто", "тај пас" — мушки род
"та девојчица", "та књига", "та столица" — женски род
"то дете", "то село", "то дрво" — средњи род
Ако можеш рећи "тај" испред именице, она је мушког рода.
Ако можеш рећи "та", женског је рода.
Ако можеш рећи "то", средњег је рода.
Како препознати род?
Именице мушког рода обично се завршавају на сугласник: дечак, прозор, аутобус, хлеб.
Именице женског рода обично се завршавају на -а: мама, школа, књига, река, кућа.
Именице средњег рода обично се завршавају на -о или -е: село, млеко, дрво, поље, дете, прасе.
Пази на изузетке: именице ноћ, ствар, реч завршавају се на сугласник, али су женског рода.
Пробај: та ноћ, та ствар, та реч — тачно, женски род!
Кад ниси сигуран, увек пробај "тај", "та" или "то" испред именице.
Број именица — једнина и множина
Број именице показује колико бића, предмета или појава именица означава.
Једнина — једно: дечак, књига, село
Множина — више: дечаци, књиге, села
Именице мушког рода у множини обично добијају наставак -и: дечак — дечаци, прозор — прозори.
Именице женског рода у множини мењају -а у -е: књига — књиге, столица — столице.
Именице средњег рода у множини мењају -о или -е у -а: село — села, поље — поља.
Именице које изненађују
Неке именице понашају се необично.
Збирне именице изгледају као једнина, али означавају множину: то лишће, то камење, то цвеће. Све су средњег рода и у облику једнине, иако означавају скуп.
Градивне именице немају множину: злато, вода, песак, брашно. Кад мислимо на материјал, не кажемо "два злата" или "три воде".
Типична грешка: реч "столице" изгледа необично, али то је обична множина од "столица". Столица остаје женског рода и у једнини и у множини.